خیلی وقتها با خودم فکر می کنم اونایی که در طول تاریخ رفتند و شهید شدندچطور شده؟در جواب به خودم می گم آن شهیدان٬شاهد ظلم و ستمی در زمان خود بودند که خواستار عدالت و برابری بودند و از یه جمع بزرگ تنها عده ای خاص که توان دیدن ظلم و بی عدالتی را نداشتند رفتند و با ظالمان و مستکبران زمان خود جنگیدند.
اما من که به قول خودم عاشق شهادتم و والاترین درجه انسانیت را در شهادت می بینم پس من چرا اینجام٬و در برابر این همه ظلم و ستم سکوت کرده ام.
تو این جهان پر ظلم و ستم تو این جهانی که (چند روز پیش تلویزیون آمار می داد)۷۰۰ میلیون انسان گرسنه وجود دارندانسانهایی که بی خانمان شده اند و حتی به غذای شبشونم محتاجن چرا من نوعی این چیزارو می بینم وسکوت می کنم البته این قضیه از اول تاریخ بوده که عده ای گرسنه باشند و عده ای سیر٬عده ای مظلوم باشند و عده ای ظالم و این گره کور فقط با دستان مبارک یک نفر باز می شود.
کسی که همه انبیا٬اولیاء٬اوصیا و حتی مادر مظلومه عالم حضرت فاطمه زهرا(س) نیز منتظر آمدنش است و فقط اوست که خواستار عدالت مطلق است.
او کسی است که عاشقا و دوستدارانش هر جمعه به شوق وصالش بی تابن و با دیدین همدیگر قول آمدنش را به یکدیگر می دهند و می گویند بالاخره روزی او می آید.
او بهانه هستی برای دوام است او کسی است که زمین از شوق وجودش می بارد وآسمان می لرزد و کوهها جاری می شوند ودریاها فوران می کنند
او مهدی صاحب الزمان است
مهدی جان من که خود را جزء مدعیان عشقت می دانم از تو شرمسارم که با اعمالم کاری کردم که تو به انتظار بنشینی...
خدایا در این شب جمه دست به دعا بر می دارم و از تو می خواهم که در امر فرجش تعجیل بنمایی
به امید ظهورش
...يا علي...
 |
